نوشتههای یک نیمچه نویسنده
همیشه به وبلاگ نویسی علاقه داشتم، از وقتی اینستاگرام اومد من وبلاگ داشتم و هم اینستاگرام اسم پیجم کتاب دوست بود اسم وبلاگم هم همین بود.
توی پیجم معرفی کتاب میذاشتم، خودم نویسنده بودم ولی عکس کتابهای نویسندههای دیگه رو میذاشتم و در مورد کتابها توضیح میدادم، حتی با خود نویسندهها هم مصاحبه میکردم، داخل وبلاگم هم همینطور بود.
فعال بودم اما نه برای خودم برای نویسندههای دیگه، حتی کسی نمیدونست منی که به اسم ادمین کتاب دوست شناخته شدم و این همه فعالیت دارم فرزانه تقدیری هستم. بدون اینکه کسی از خودم حمایت کنه من به حمایت دیگران میپرداختم، پشیمون نیستم چون این کار رو دوست داشتم و دارم...
برای من این چیزا مهم نبود، برای من کتاب و کتابخوانی و مطالعه خیلی مهم بود. تا چندین سال پیج و وبلاگم رو داشتم، تا چند سال اخیر که یه نفر اومد و اسم پیجش رو گذاشته بود کتاب دوست و به من میگفت تو باید اسم پیجت رو عوض کنی و برای من فرقی نداره که تو از چندین سال پیش این پیج رو داشتی نگاه فالوورهات بنداز که کمتر از من فالوور داری...
خب من خیلی زورم میگرفت چون حق نمیگفت حتی قبول هم نکردم. نباید هم قبول میکردم! اما...
تا الان این سومین وبلاگی هست که درست کردم، هر چی وبلاگ داشتم بعد از چند سال خراب میشد وبلاگهایی با مطالب مختلف و ارزشمند... و تعداد بازدید بالا، که وقتی میرفتم وبلاگم تعداد بازدید و انلاینیها رو میدیدم ذوق میکردم اما وبلاگهام خراب میشد و مجبور میشدم حذفشون کنم، تا الان که این وبلاگ رو شروع کردم دیگه دوست ندارم این یکی وبلاگم رو از دست بدم. تا سه نشه بازی نشه😁😁😁